Ասում են

Հայաստանի և Թուրքիայի միջև լարվածությունն ամեն գնով չէ, որ պետք է վերացվի, ոչ էլ ավելի մեծ լարվածության հաշվին։ Հասկանալի է, որ հայ հասարակության մեջ Թուրքիայի հետ հարաբերությունների կարգավորման հեռանկարը կապված է շատ ուժեղ էմոցիաների հետ։

Ինձ թվում է, որ այս գործընթացին այժմ չի բավարարում հրապարակայնությունը։ Այստեղ ավելի բաց խոսելու հնարավորություն կա։ Ընդհանուր առմամբ, հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորումը ոչ թե կնվազեցնի հայ-ռուսական հարաբերությունների նշանակությունը, այլ կավելացնի այն։

Թուրքիան կարևոր առևտրային գործընկեր է Հարավային Կովկասի երկրների համար։ Բայց Ռուսաստանը, ի թիվս այլ բաների, նաեւ արտահանում ստացող է։ Այն արտադրությունը, որը կա Հարավային Կովկասի երկրներում, մեծապես կողմնորոշված է դեպի ռուսական շուկա։
Հենց ռուսական շուկայի հետ է կապված հայկական արդյունաբերության վերածնման հեռանկարը, քանի որ դեռևս մնացել են կապեր և որոշակի բազա։ Թուրքիան դժվար թե շուկա լինի այս երկրների արդյունաբերական արտադրանքի համար, դժվար թե ստեղծի պետական պատվերների այնպիսի ծավալ, որը ստեղծում է կամ կստեղծի Ռուսաստանը:
Ինչ վերաբերում է հայկական շուկայում թուրքական ապրանքների մրցակցությանը, ապա սա մաքսային կարգավորման հարց է, ոչ թե բաց սահմանների:

Նիկոլայ Սիլաև

Մեկնաբանություններ